Başqası olmaq arzusu?.. Hiddətlənin..!

         ... Küləyin hansı tərəfdən əsdiyini, yağışın necə yarandığını, torpaqdan ətrafa yayılan , çevrəmi hörümçək toru kimi əhatə edən şirin və məstedici qoxunun necə yarandığını düşünmədən təbiətin gözəlliyindən həzz alırdım. Bu an burda olmağımın sanki taleyin hökmüymüş kimi qəbul edib qismətimə boyun əymişdim. Düşünmürdüm bu an harda olsam , daha təsirli və daha rahatladıcı olardı. Ağlıma hakim kəsilən tək fikir bu an burda mənim rahat olduğum idi. Xatirələr belə canlansa ağlımda, həyatımın xoş anlarıymış kimi bəd hadisələri də qaça-qova salmışdım. Şən idim. Və ətrafdakı hər varlığın burda olması mənim mühitimin bir parçasıydı. Sevincli şən idim..

            

 Və neçə illərdi oynadığım bir oyunu oynamaq qərarına gəldim. İnsanları dəyərləndirmə. Oturduğum skamyadan 10 addım irəlidə gözəl bir fəvvarə vardı. Yağışdan sora çıxan Günəşin ətrafa yaydığı istiliyi azaldırdı. Parkda çox insan yox idi. ətrafa göz gəzdirdim. Gənc bir ailə. Öz övladını sevə-sevə qucağında tutub sürətlə o yan-bu yana qaçıb övladını təyyarəymiş kimi əyləndirirdi. Xoş görüntü idi. Bu gözəl varlığın anası məndən bir az aralı skamyada oturmuşdu. Xoşbəxt ailədirlər düşündüm. Atası yaxına gəlib skamyada oturdu. Uşağı sərbəst buraxdı və uşaq fəvvarə ətrafında qaçmağa başladı. Valideynlərin üzündə zəhmətin bəlirtiləri vardı. Zəif təminli biriləri idi deyəsən. Ata bu aykı maaşlarını verilmədiyini dedi. Ana isə sakit tövrlə Canımız sağ olsun dedi. Sonra oğluna tərəf baxıb yoldaşına Bu şeytana bax bir sən. Üç qat maaşını almış kimi olacaqsan. Atanın gözlərinin içi parıldayırdı.Xoş görüntü idi. təəssüfləndim. Elə düşündüm ki, bu insanların hali vəziyyəti daha yaxşı ola bilərdi axı. Daha çox pul qazana, daha yaxşı həyat yaşaya bilərdilər. Sol tərəfimdən gələn səslər diqqətimi cəlb elədi..

             

İki dost oturmuşdu. Mənim kimi tələbəydilər deyəsən. Biri gileylənirdi.  Sənin kirayə qaldığın ev maraqlı gəldi mənə. Biz evdə sıxılırıq. Bütün günü televizorun qabağında. Ya da kompyuter. O biri susmuşdu dinmirdi. Üz cizgilərindən, gözlərindən oxunurdu ki, o da dostunun yerində olub bütün gününü eləcə televizorun qabağında keçirməyə razı olardı bəlkə...

Sağ və soluma birdə çevrilib baxdım. Dünyanın cəmiyyət tərəfindən necə iki yerə bölündüyünü gördüm. Sakitcə qalxdım. Parkdan uzaqlaşdım. Və o gün. O saat. O anda. Hiddətləndim !

           

Hiddətlənin insanlar! Dünyaya yox , özünüzə hiddətlənin! Meşşan dünyanın , meşşan insanları olduğunuza hiddətlənin! Özünüzdən necə uzaqlaşdığınıza hiddətlənin! Günü-gündən içinizdə ölən insani hislərin yoxluğuna hiddətlənin! Başqası olmaq istəyinizə hiddətlənin!

          

  Nə istəyirsiz? Pulmu? Evmi? Maşınmı? Bəlkə daha komfort həyat? Bəlkə başqa bir üz? Başqa bir bədən? Çatışmayan nədir? Maddiyyət? Çatışmayan sizsiniz. Pul olsa rahatlıq mi olacaq? Yoxsa daha sadə həyatda hər şey daha rahat olacaq?

            Necə bir girdab yaratdığınız üçün hiddətlənin!

            Bu gün hər kasıb varlı olmaq istəyir. Varlılar rahat olmaq istəyir. Hamı itirir. İtirdiyinin günahını dünyada görür. Varlılar qazanır. Kasıblar itirir. Kasıb üsyan edir. Bərabərlik istəyir. Üsyan nə vaxt olur? Artıq bacarmayanda. Öz başına öz qüvvənlə bir şey etmək qabiliyyətində olmayanda. Özünün qazana bilmədiyini başqası qazanırsa, Yox! Onun var mənim yoxdu deyib üsyan edir. Çevriliş edir. Düşünün. Hansı üsyandan , hansı qiyamdan sonra insanlıq təmin olunub?! Heç birindən sonra. Hər hərakatın devizi dünyanı dəyişəcəyik olur. Amma dəyişmir bu dünya. Demək ki, nə deviz doğru seçilib, nə də dəyişdiriləcək hədəf. Hiddətlənin! əsrlərdir çarəsiz qaldığınıza hiddətlənin!

            Dəyişilməli olan dünya deyil. Dəyişilməli olan Pul-əmtəə münasibətləri deyil. Dəyişilməli olan təbəqələşmə deyil. Dəyişşilməli olan özünüzsünüz. Dünyanı yox özünüzü dəyişin. Sanki həyatı daha maraqlı olacaqmış kimi bir varlı kirayə qalmağı arzulayır. Kiyayəçi sə özü sahib olsun evə düşünür. Amma heç nə dəyişməyəcək. Hiddətlənin! Düşüncələrinizə hiddətlənin.!

            İnsan niyə başqası olmaq istəyir? Çünki başqasının həyatı səninki deyil. Başqası sənə daha maraqlı görünür. Başqasının bağı sənə daha yaşıl görünür( bunu bir kitabdan oxumuşdum) Bəli! Sənə elə gəlir ki. Başqası olsan nəsə dəyişəcək. Bir filmdə eşitmişdim. İnqilab əslində özünün olmayanı alıb başqalarına paylamaqdı. Özünün olsa, vermək istəməzsən demişdi. Bütün bu istəklərin əsasında çarəsiz özündən qaçış durur. Beynimizdə bu ideologiya yerləşib artıq. Özünü qurban ver, İNSANLIQ üçün yaşa. Xeyr! Hansı insanlıq? Səndən alıb başqasına verir deyə düşündüyün insanlıq? Hiddətlənin öz düşüncələrinizə.! Bir insan olaraq sən yoxsansa, özündən narazısansa, özünü sıxıcı biri sanırsansa, başqalarına necə kömək edə bilərsən? Necə insanlıq uğrunda çarpışa bilərsən.? Özünü bataqlıqdan çıxarmadan necə insanlıq arabasını itələyib çıxara bilərsən bataqlıqdan? Bu qədərmi acizsən? Özün bacarmırsan deyə başqasının əlindən alıb onunki daha yaşıl bağdır düşünəcək qədərmi acizsən? Hiddətlən düşüncənə! Hiddətlən şəxsiyyətinə! Azad ol. Hamımız azad olana qədər, hamımız köləyik! Azadlığa özünü azad etməkdən başla.

            Hiddətlən! Üsyan et! Dövləti devirmə! Varlını devirmə! Özünü devir! Üsyana qalx! Sevgi və azadlıq üsyanına!

            Başqası olmaq arzusu yatıb içimizdə. Daha doğrusu içimizi bu arzu yatızdırıb. Yuxudayıq. Oyanmaq istəmirik sadəcə. Hiddətlən və oyan! Dünyaya öz gözünlə bax. Başqasının gözünü arzulama. Sev . Özünü sev. Özündəki hər parçanı sev. Hiddətlən özündəki öz-nifrət duyğusuna.! Hiddətlənin İnsanlar!

            Özünü dəyiş. Özünə qayıt! Sevgi dolu dünyanın ilk bənnası ol! Əmin ol. Özünü dəyişsən, dünya da dəyişəcək. Çünki artıq özünə məxsus bir dünya olacaq!. Hiddətlənin ,insanlar,Hiddətlənin!

            Asılı olmayaq. Azad olaq. Fəvvarə ətrafında dövrə vurub, suyun yüşsəklikdən üzünə sıçramasındakı ilahi möcüzənin təəccübünü yaşayan uşaq qədər azad olaq! Bütün maddiyyatı bir kənara atıb övladının dəcəlliyinə baxıb quşlar qədər yüksəkdə olan ana qədər azad olaq! Övladını qucağında tutub səhrada gəzsə belə, cənnətdəymiş kimi hiss edən ata qədər azad olaq! ətrafındakı hər tərpənişin , hər gözəlliyin, hər varlığın sirr dolu anların bir hissəciyi hiss edən insan qədər azad olaq.! Hiddətlənək! Özümüzə qarşı üsyana qalxaq! Üsyan edək! Devirək içimizdəki meşşanlığı!  Hiddətlənək!

                                              Hiddətlənin ,insanlar,HİDDƏTLƏNİN!