Skip to main content

Həyata Gülümsə..


Nəyə İnanırsınız? 

İnam İnsanı ayaqda tutan və Yaşama ümid verən, bütün yollar bağlıykən, insanın qəlbinin bir köşəsində sönməyən bir şam işiğıdı. İnamlı olmaq yaçamaq deməkdi. Nəyə İnanırsınız? Tanrıya? Sevgiyə? Var oluşa? Bərabərliyə? Yoxsa başqa bir şeyə?

Həyatımızda ən az bir dəfə kiməsə və ya nəyəsə inandığımızı dilimizə gətirmişik. İnanmağın mahiyyəti nədir bəs? Öz pəncərəsini silib buna baxmaq istəməyənlərə mənim pəncərəmdən baxaq bu anlayışa.

Fizika haqqında primitiv də olsa anlayışı olanlar bilir ki, belə bir qanun var ki, Hər hansı bir cismin, obyektin, predmentin və ya adına nə deyirsinizsə artıq, hal hazırki fiziki halını təyin etmək üçün Onu başqa bir anlayışa nəzərən ölçürlər. Yəni, Mənə nəzərən, sizin sürətiniz, müşahidəçiyə nəzərən ya da piadaya nəzərən maşının sürəti və.s. hansısa obyektə nəzərən ölçmənin önəmi nədən ibarətdi? Önəmi bizə ölçə biləcəyimiz və daha irəlisi tutuna biləcəyimiz bir "əl" verir. Əgər fiziki olaraq hansısa obyektin varlığını qəbul etməsək onda nəyə əsasən deyək ki, mən Yer kürəsində yaşayıram. deməkki əvvəlcə nəyəsə nəzərən bu fikr yönəltməliyik. Yer kürəsində yaşadığımızı demək üçün əvvəlcə Yer kürəsinin var olduğuna və adına Yer, Earth, Dünya deyildiyini qəbul etməli və inanmalıyıq. 

İnamın mahiyyəti yapışacaq bir budaqdı. Bəzən birisi qarşınıza oturar və boşluqdayam deyər. " Necə olduöumu bilmirəm, sanki boşluqdayam". Məsləhət verərsiniz, qəbullanmaz. Öz istədiyin kimi et deyərsiniz, yenə fərq etməz. Səbəb şəxsin nə öz daxlindəki anlayışları qəbullanmaması, nə ətrafın önərilərini qəbullanmamasıdır. Tutunacaq heç bir budaq yoxkən, insanı gözləyən bir yer var. Boşluq..

İnsanın nəyə və ya kimə inanmasının fərqi yoxdu, Əsas olan inamdı. İnam Qəlbi yaşadan gücdü. Çünki inam əsasında ümid doğular. İnamsız ümid etmək bilə bilə zəhər içməkdi. Həm də qurtum qurtum.. Yavaş yavaş.. Astaca öldürər İnsanı.. İnandıqlarınız yolunda çalışarkən ümid etmək qüvvət verər var oluşunuza. İnsanı gələcəyə doğru, düşündüklərinə və arzuladıqlarına doğru addım addım aparan İNAMdır. 

İnanın, Sevin və ümid edin. "Bir parça ümidin heç kimə zərəri yoxdu." John Green.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Təşəkkür edirəm..

.. Hər birimizin daxilində özümüzün belə kəşf etmədiyimiz, ya da "xəbərsiz" olduğumuz eqoist başlanğıc var. indicə ağlınızdan " yox, mən eqoist deyiləm" fikri keçdisə, bəli, eqoistsiz. biruzə verdiniz. Məqsədim oxuyanlara eqoizm, narsiszm kimi anlayışıları xırdalamaq deyil. Məqsədim.. Mən öz səhvlərimi daim düzəltməyə çalışan və səhvlərdən nəticə çıxarmağa çalışan biriyəm. İndivid olaraq bir başa özümü ifadə etməmişəm heç vaxt yazılarımda. Amma vaxt gələri nəfəsiniz tıxanar, Günəş solğunlaşar, ya da hədsiz parlayar, işıq sönər və qaranlıqda tək işıq var olar. Həmin işığa gedən yol bu dünyayla vida gününüzü ifadə edər. Və mən vida günümə sayılı günlər qalacağını əminliklə bilmək ağırlığını yaşamaq istəmirəm. Sabah həyatımızda nə olacağı məlum deyil. Eqoist və qürurdan bəzən deməli olduğumuzu və ya Roulinqin dediyi kimi "Erised güzgü"sündə görünən qəlbimizin ən dərin istəklərini ifadə edən sözləri demirik. Amma həyat elə bir Peşmanlıq gətirə bilər ki, ö...

Erix Maria Remark - Üç Yoldaş (E.M.Remarque Drei Kameraden)

Əslində bu blogu ilk dəfə yaradanda düşünmüşdüm ki, burda yalnızca kitablar haqqında fikirlərimi paylaşaram. Amma getdikcə bu ikinci plan oldu. Yalnız hekayələrim, fikirlərimin ən yaxın dostu oldu bura. Amma bu kitab haqqında danışmasam, narahat qalacam. Hər əsl kitab sevən insanın bir tutqulu sevgili yazarı olur. Kitab sevmək hər kitabı oxuya bilmək deməkdi amma biri Sizin dəy işilməz sevdanız olur. Bax mənim həmin sevdam Erix Mariya Remarkdır. Bu gün uzun müddə rəfimdə olsa da oxumadığım bir kitabını bitirdim. Üç Yoldaş. yenə müharibə və ondan geriyə qalan məhv olmuş gənclik. Sizə kitabı danışmaqla biirə bilməyəcəm çünki Remarkı danışmaq yox, oxumaq və yaşamaq lazımdır. Əslində çox pis bir xasiyyətim var. Hər bitirdiyim kitabın son səhifəsini açandan sonra geriyə çəkə bilmədiyim bir duyğu burulğanına düşürəm. Hər kitab məni bir yaş daha qocaldır. Bəlkə də artıq oxumamalıyam. Amma bundan qopa bilmirəm.  Remark yenə özü idi. Bu yazarın çox sevdiyim bir yönü var. Yazılarınd...

Zaur Pənahov - Qaranlıq Günəş. Həyat Sandığı

Öncəliklə Onu deyim ki Fantastik Qurğu üslubunun Azərbaycan Ədəbiyyyatında olması hədsiz gözəldi. Çünki Bizim Ədəbiyyatın, yəni müasir dövrün dedektiv janrdakı uğurlardan daha irəli getməyinə ehtiyac var. Zaur və Fərid Hüseynlinin "Zamanın Göz Yaşları" bu yolda  ilkdi. Zaurun İlk Romanı "Qaranlıq Günəş - Xeyrin Çöküşü" Haqqında yazmışdım. Dünən Kitabın davamı olan ikinci Hissənin Təqdimatında oldum və marağıma güc gələ bilmədim. İkinci hissəni başladım və Artıq bitdi. "Həyat Sandığı" Birinci hissədən çox daha artığı ilə fərqlənir. İlk hissə bir növ sanki nağıl və sadə anlatım şəkli vardı. Amma hər fəslində on səhifəsinə kimi qoruduğu hədsiz gözəl bir Gizəm dumanına malik idi. əsas ideyaya baxq korrektə səhvlərini kənara qoyuram hələ ki.  İlk Hissədə personajlar o qədər də çox deeyildi və Hadisələr çox genişləmirdi Sanki əsas hadisələrin başlanğıcı üçün anlatım Şəkli idi. İkinci Hissə hər mansı ilə fərqli və rəng li alınıb. Personaj sıxlığı, əl...