Skip to main content

Mübaliğəsiz


Hə, dünən tarixlər içində həmişə böyük həvəslə gözlədiyim tarix idi. 14 yanvar. 14 yanvarda dünyaya gəlmişəm mən) artı1 19-cu yaş günümü tamamlayıb ömrümün 20-ci ilinin ilk sabahındayam. Anamın mənim doğumumdan öncə maraqlı bir yuxusu var. Hələ o vaxtlar uşağın cinsiyyətini bilmədikləri üçün uzun illərin oğlum olsun arzusu uşaq doğulmadan yerinə yetdi mi, bilinmirdi. Anam bir arı balası doğulduğunu və sonra onun çevrilib bir oğlan uşağı olduğunu deyir yuxuda. Parıldayan bir uşaq. Əslində yuxu çox genişdi və çox maraqlı bir sujeti var, amma özət keçdim sadəcə indi. 19 ildi ki, bu dünyadayam və ümid edirəm ki, daha bir 19 il yaşayandan sonra yuxusundakı parıldayan oğlan ola bilərəm. Hələ ki, o oğlan olmadığımı düşünürəm) Niyəsi çoxdu, soruşmayın)

Bu yaş günüm çox maraqlı keçdi) Dolu dolu insanlar toplaşmadı ətrafıma. Öz "müvəffəqiyyətim" olan topluluqlardan uzaq qaçmama görə, ummağa haqqım olmayan toplu sevgiləri görə bilmədim. Dostlardan, yoldaşlardan gözləməyə haqqım olmadığı diqqəti görmədim. Bu yaş günüm fərdlərlə keçdi. Və topluluqları qazanmasam da, fərdlər qazandım 20-ci yaş günümə yolçuluğumda.  Xoşbəxtəm mi? Əlbəttə ki xoşbəxtəm. Yeni bir "onluğa" addım atıram və yanımda gözəl insanlar var.

Bu yaş günümdə heç kimdən incimədim. Bu dəfə bütün incikliklərim özümə oldu. Özümü dəyişdirmək istərdim mi? Deyəsən yox. Çünki özümə basqı etdikcə kimliyimi itirmək təhlükəsi yarada bilərəm. Axını zamana vermək daha düzgün olar. Bu yaş günümdə özümü çox ağıllı sanmadım) Çünki bundan əvvəlkilərdə bir əvvəlki yaşdan daha ağıllıyam deyə böbürləndiyim olub. Ağıllı deyiləm o qədər də. Sadəcə təcrübəm artıb.

keçən bir il ərzində çoxlu təcrübə qazanmışam. Maraqlı şeylər olub. İncidən və bolluca sevindirən şeylər. Bu günümə kimi öncədən elə də yaxşı hesablaya bilməmişəm heçnəyi. Nə bilmişəmsə, yıxıldığımdan bilmişəm) Səhv etmişəm) Və səhvlərimlə irəliləmişəm. Necə məsləhət bilirsə həyat, elə də olsun. Başqa cür başqa cür birisi olardım. 

indisə önümdə növbəti bir yaş var. Güclüyəm, sağlamam, sevdiklərim və ailəm var. Yanımda olanlar var. Əgər kimlərsə varsa, yanınızda, yaşamağa dəyər. 

Comments

Popular posts from this blog

Təşəkkür edirəm..

.. Hər birimizin daxilində özümüzün belə kəşf etmədiyimiz, ya da "xəbərsiz" olduğumuz eqoist başlanğıc var. indicə ağlınızdan " yox, mən eqoist deyiləm" fikri keçdisə, bəli, eqoistsiz. biruzə verdiniz. Məqsədim oxuyanlara eqoizm, narsiszm kimi anlayışıları xırdalamaq deyil. Məqsədim.. Mən öz səhvlərimi daim düzəltməyə çalışan və səhvlərdən nəticə çıxarmağa çalışan biriyəm. İndivid olaraq bir başa özümü ifadə etməmişəm heç vaxt yazılarımda. Amma vaxt gələri nəfəsiniz tıxanar, Günəş solğunlaşar, ya da hədsiz parlayar, işıq sönər və qaranlıqda tək işıq var olar. Həmin işığa gedən yol bu dünyayla vida gününüzü ifadə edər. Və mən vida günümə sayılı günlər qalacağını əminliklə bilmək ağırlığını yaşamaq istəmirəm. Sabah həyatımızda nə olacağı məlum deyil. Eqoist və qürurdan bəzən deməli olduğumuzu və ya Roulinqin dediyi kimi "Erised güzgü"sündə görünən qəlbimizin ən dərin istəklərini ifadə edən sözləri demirik. Amma həyat elə bir Peşmanlıq gətirə bilər ki, ö...

Erix Maria Remark - Üç Yoldaş (E.M.Remarque Drei Kameraden)

Əslində bu blogu ilk dəfə yaradanda düşünmüşdüm ki, burda yalnızca kitablar haqqında fikirlərimi paylaşaram. Amma getdikcə bu ikinci plan oldu. Yalnız hekayələrim, fikirlərimin ən yaxın dostu oldu bura. Amma bu kitab haqqında danışmasam, narahat qalacam. Hər əsl kitab sevən insanın bir tutqulu sevgili yazarı olur. Kitab sevmək hər kitabı oxuya bilmək deməkdi amma biri Sizin dəy işilməz sevdanız olur. Bax mənim həmin sevdam Erix Mariya Remarkdır. Bu gün uzun müddə rəfimdə olsa da oxumadığım bir kitabını bitirdim. Üç Yoldaş. yenə müharibə və ondan geriyə qalan məhv olmuş gənclik. Sizə kitabı danışmaqla biirə bilməyəcəm çünki Remarkı danışmaq yox, oxumaq və yaşamaq lazımdır. Əslində çox pis bir xasiyyətim var. Hər bitirdiyim kitabın son səhifəsini açandan sonra geriyə çəkə bilmədiyim bir duyğu burulğanına düşürəm. Hər kitab məni bir yaş daha qocaldır. Bəlkə də artıq oxumamalıyam. Amma bundan qopa bilmirəm.  Remark yenə özü idi. Bu yazarın çox sevdiyim bir yönü var. Yazılarınd...

Zaur Pənahov - Qaranlıq Günəş. Həyat Sandığı

Öncəliklə Onu deyim ki Fantastik Qurğu üslubunun Azərbaycan Ədəbiyyyatında olması hədsiz gözəldi. Çünki Bizim Ədəbiyyatın, yəni müasir dövrün dedektiv janrdakı uğurlardan daha irəli getməyinə ehtiyac var. Zaur və Fərid Hüseynlinin "Zamanın Göz Yaşları" bu yolda  ilkdi. Zaurun İlk Romanı "Qaranlıq Günəş - Xeyrin Çöküşü" Haqqında yazmışdım. Dünən Kitabın davamı olan ikinci Hissənin Təqdimatında oldum və marağıma güc gələ bilmədim. İkinci hissəni başladım və Artıq bitdi. "Həyat Sandığı" Birinci hissədən çox daha artığı ilə fərqlənir. İlk hissə bir növ sanki nağıl və sadə anlatım şəkli vardı. Amma hər fəslində on səhifəsinə kimi qoruduğu hədsiz gözəl bir Gizəm dumanına malik idi. əsas ideyaya baxq korrektə səhvlərini kənara qoyuram hələ ki.  İlk Hissədə personajlar o qədər də çox deeyildi və Hadisələr çox genişləmirdi Sanki əsas hadisələrin başlanğıcı üçün anlatım Şəkli idi. İkinci Hissə hər mansı ilə fərqli və rəng li alınıb. Personaj sıxlığı, əl...