Salam, əziz oxuyucu. Həqiqətən buraları oxuyan biriləri hələ də qalıbsa. :)
Bilirəm, daha yazmıram. Yazmaqla olan bağlılığım əvvəlki kimi deyil, yox, yox. alınmır deyə yox. Alındırmaqdan qaçmaqla məşğulam deyə. Amma ailədən birinin həyatında önəmli bir məqam olanda ailəylə birgə olmaq lazımdı, bu gün də həmin gündü. Buralarda olmamızın, bu blogu yaratmağımın 4cü il dönümündəyik. Doğum günüdü bu gün "Kəndin Filosofu"nun.
Bu dəfə müthiş kəlimələr sərf etməyin yerinə bir az dərdləşək dedim. :) Nələr olur həyatında, əziz oxucu? Yaşamağa dəyər nələr var həyatında? Bölüş mənlə. Məmnuniyyətlə dinləyərəm. Ya da bəlkə səndə bir az inam yaradım bu dialoqa? Özümdən danışım? Hə, hə yaxşı fikirdi, özümdən danışım bir az.
Bu günlərdə heç nə baş vermir. Pəəh! Əla giriş verdim söhbətə. Keçənlərdə yenə fikrə daldığım anlardan birində özümlə bağlı bir faktı kəşf elədim. İçimdə 4 fərqli şəxsi daşımaqla məşğulam. Bilməni istərəm ki, dəyişiklik və uğura imza atmaq adına aylardı ki, müəllimliyə baş vurmuşam. Bildiklərimdən daha çoxunu öyrənmək, bir azını da öyrətmək adına Alman dili öyrətməyi öhdəmə götürmüşəm. Düzü, pis də alınmır. Çiçək kimi tələbələrim var. Universitetin yükünü daşımaqdan bezsəm belə, 5ci ilindəyəm artıq, bitiririk yavaş-yavaş. Kitablarımla münasibətlərimdə bir azca soyuqluq var. Yaxın dura bilmirik. Əl-ələ tutuşmağı bacarmayan cütlüklər kimi bir də öpməyə çalışmaq kimidi bu. Amma cəhd edirəm ən azı.. Öpməyə yox a, oxumağa yəni. Öpəcək kimsə yoxdu zatən, dadımız qaçıb. :D
Fərq etdim ki, 4 fərqli şəxsə bölmüşəm mənliyimi. Müəllim olan Həmid. Dost olan Həmid. Universitetdə qrup yoldaşları ilə Həmid və Kəndin Filosofu Həmid. 4 bir-birinə zidd şəxsləri içində daşıyan Həmid. Qaya kimi ağırdı doğrusu. (ümid edirəm bu bayağılıqdan incimirsən, ümidlə bura qədər oxuyan oxucum. Amma bu gün ürəyimizin boşalan günüdü).
4 il boyunca tez-tez nələrsə dəyişdi həyatımda. son 8 ayda 2 xəstəxanada işləməyə başladım. Gecələri səhərə qədər yuxusuz qalmağı öyrəndim. bütöv bir sutkanı ölməkdə olan birisinə qulluq etməklə keçirdim. həftənin 168 saatının 120 saatını işləməklə keçirdim bəzən. Mənəvən sındım. Sındım və sınmışlığımdan yeni birini yaratdım. Gözüm önündə acizliyimi vecinə almayan 4 xəstə öldü. Belə deyəndə 4 hərfdən ibarət kəlimədi, amma mən "öldü" kəlməsini 16 saatlıq iş saatının 57 600 saniyəsii olaraq dəyərləndirirəm. Ölən birinin saniyəbəsaniyə gözlərin önündə əllərindən sovuşub getməsi kimi. İnsana hekayələr yazmağa, kimlərəsə ilham olmağa, vurdum-duymaz romantik hadisələr, fəlsəfi cümlələr qurmağa imkan verməyən, düşüncələrini hissələrə bölüb səni heçliyə itələyən saniyələrdən söhbət gedir. Qısacası, "itələyirik" gedir də Həyat. :)
Ha, yavaş-yavaş sonlanan debat karyeram var bir də. Ən üzücü tərəfi də budu. Uzaqlaşdıqca daha emosianal coşğunluğunun qalmadığını anlayırsan. Xatırlayıram 3 il öncə Azərbaycan Tibb Universiteti Debat Klubuna Sədrliyim barədə nazmizədliyim irəli sürüləndə böyüklərimizdən biri demişdi ki "Ⅶ olmaz, hələ emosianal partlayışlı oğlandı, soyuq beyinlə düşünəsi halda deyil". O vaxt xətrimə dəymişdi, necə hazır deyiləm deyə. Amma 2 il sonra gəl sədr ol deyəndə əksinə üzülmüşdüm. Deməkki artıq o emosional coşğunluğumu itirmişəm. Daha o deyiləm, sakitləşmişəm. Böyümüşəm. Deməkki itirmişəm.
Başqa nədən danışım? dayan düşünüm, danışası nəyim var. tək yaşayıram. Çətindi. Hər gün divarların səssizliyini pozmaqçün özüm özümlə yad dilində söhbət eləmək çətindi. Özüm-özümlə baş-başa daha az qalım deyə evə gec gəlmək çətindi.
Amma yaxşı şeylər də olmur deyil durum. Məsələn, əla tələbələrim var. Yeni tərəfimi kəşf etdim, əziz oxucu. Müəllimlik əntiqə şeymiş. Həkimlikdən daha az yaralayır insanı. Ən əsası ilham verən bir gücü var. Sevdim bu işi.
Dostlarımın sayında bir azca artım var. Zamanla doğru parçaları doğru yerlərə oturda bilmişəm və dahasının da gələcəyini hiss edirəm.
Sənə bir musiqi ithaf edim bəlkə? Bəlkə musiqi səni dilə gətirdi. Sən də özündən danış. Bəsdi, mən yazdım, sən oxudun, gizlənmə dumanlı pərdələrin arxasında. Bu Kəndin Filosofu mənəm, nə qədər ki pərdəni aradan qaldırıb məhrəmiyyətini pozmamışam, özün qapıları aç gəl yanıma. Musiqi sənədi. Sözləri anlamadığını önəmsəmə. Sadəcə qucaqla onu. Hiss et. Belə daha asan olacaq. :)
Bilirəm, daha yazmıram. Yazmaqla olan bağlılığım əvvəlki kimi deyil, yox, yox. alınmır deyə yox. Alındırmaqdan qaçmaqla məşğulam deyə. Amma ailədən birinin həyatında önəmli bir məqam olanda ailəylə birgə olmaq lazımdı, bu gün də həmin gündü. Buralarda olmamızın, bu blogu yaratmağımın 4cü il dönümündəyik. Doğum günüdü bu gün "Kəndin Filosofu"nun.
 |
| Şəkilin mövzuya aidiyyatı yoxdur. Sadəcə necə gözəlliklərin yarana biləcəyini xatırla istədim, sevgili oxucum. Ax bu körpücüklər. :) |
Bu dəfə müthiş kəlimələr sərf etməyin yerinə bir az dərdləşək dedim. :) Nələr olur həyatında, əziz oxucu? Yaşamağa dəyər nələr var həyatında? Bölüş mənlə. Məmnuniyyətlə dinləyərəm. Ya da bəlkə səndə bir az inam yaradım bu dialoqa? Özümdən danışım? Hə, hə yaxşı fikirdi, özümdən danışım bir az.
Bu günlərdə heç nə baş vermir. Pəəh! Əla giriş verdim söhbətə. Keçənlərdə yenə fikrə daldığım anlardan birində özümlə bağlı bir faktı kəşf elədim. İçimdə 4 fərqli şəxsi daşımaqla məşğulam. Bilməni istərəm ki, dəyişiklik və uğura imza atmaq adına aylardı ki, müəllimliyə baş vurmuşam. Bildiklərimdən daha çoxunu öyrənmək, bir azını da öyrətmək adına Alman dili öyrətməyi öhdəmə götürmüşəm. Düzü, pis də alınmır. Çiçək kimi tələbələrim var. Universitetin yükünü daşımaqdan bezsəm belə, 5ci ilindəyəm artıq, bitiririk yavaş-yavaş. Kitablarımla münasibətlərimdə bir azca soyuqluq var. Yaxın dura bilmirik. Əl-ələ tutuşmağı bacarmayan cütlüklər kimi bir də öpməyə çalışmaq kimidi bu. Amma cəhd edirəm ən azı.. Öpməyə yox a, oxumağa yəni. Öpəcək kimsə yoxdu zatən, dadımız qaçıb. :D
Fərq etdim ki, 4 fərqli şəxsə bölmüşəm mənliyimi. Müəllim olan Həmid. Dost olan Həmid. Universitetdə qrup yoldaşları ilə Həmid və Kəndin Filosofu Həmid. 4 bir-birinə zidd şəxsləri içində daşıyan Həmid. Qaya kimi ağırdı doğrusu. (ümid edirəm bu bayağılıqdan incimirsən, ümidlə bura qədər oxuyan oxucum. Amma bu gün ürəyimizin boşalan günüdü).
4 il boyunca tez-tez nələrsə dəyişdi həyatımda. son 8 ayda 2 xəstəxanada işləməyə başladım. Gecələri səhərə qədər yuxusuz qalmağı öyrəndim. bütöv bir sutkanı ölməkdə olan birisinə qulluq etməklə keçirdim. həftənin 168 saatının 120 saatını işləməklə keçirdim bəzən. Mənəvən sındım. Sındım və sınmışlığımdan yeni birini yaratdım. Gözüm önündə acizliyimi vecinə almayan 4 xəstə öldü. Belə deyəndə 4 hərfdən ibarət kəlimədi, amma mən "öldü" kəlməsini 16 saatlıq iş saatının 57 600 saniyəsii olaraq dəyərləndirirəm. Ölən birinin saniyəbəsaniyə gözlərin önündə əllərindən sovuşub getməsi kimi. İnsana hekayələr yazmağa, kimlərəsə ilham olmağa, vurdum-duymaz romantik hadisələr, fəlsəfi cümlələr qurmağa imkan verməyən, düşüncələrini hissələrə bölüb səni heçliyə itələyən saniyələrdən söhbət gedir. Qısacası, "itələyirik" gedir də Həyat. :)
Ha, yavaş-yavaş sonlanan debat karyeram var bir də. Ən üzücü tərəfi də budu. Uzaqlaşdıqca daha emosianal coşğunluğunun qalmadığını anlayırsan. Xatırlayıram 3 il öncə Azərbaycan Tibb Universiteti Debat Klubuna Sədrliyim barədə nazmizədliyim irəli sürüləndə böyüklərimizdən biri demişdi ki "Ⅶ olmaz, hələ emosianal partlayışlı oğlandı, soyuq beyinlə düşünəsi halda deyil". O vaxt xətrimə dəymişdi, necə hazır deyiləm deyə. Amma 2 il sonra gəl sədr ol deyəndə əksinə üzülmüşdüm. Deməkki artıq o emosional coşğunluğumu itirmişəm. Daha o deyiləm, sakitləşmişəm. Böyümüşəm. Deməkki itirmişəm.
Başqa nədən danışım? dayan düşünüm, danışası nəyim var. tək yaşayıram. Çətindi. Hər gün divarların səssizliyini pozmaqçün özüm özümlə yad dilində söhbət eləmək çətindi. Özüm-özümlə baş-başa daha az qalım deyə evə gec gəlmək çətindi.
Amma yaxşı şeylər də olmur deyil durum. Məsələn, əla tələbələrim var. Yeni tərəfimi kəşf etdim, əziz oxucu. Müəllimlik əntiqə şeymiş. Həkimlikdən daha az yaralayır insanı. Ən əsası ilham verən bir gücü var. Sevdim bu işi.
Dostlarımın sayında bir azca artım var. Zamanla doğru parçaları doğru yerlərə oturda bilmişəm və dahasının da gələcəyini hiss edirəm.
Sənə bir musiqi ithaf edim bəlkə? Bəlkə musiqi səni dilə gətirdi. Sən də özündən danış. Bəsdi, mən yazdım, sən oxudun, gizlənmə dumanlı pərdələrin arxasında. Bu Kəndin Filosofu mənəm, nə qədər ki pərdəni aradan qaldırıb məhrəmiyyətini pozmamışam, özün qapıları aç gəl yanıma. Musiqi sənədi. Sözləri anlamadığını önəmsəmə. Sadəcə qucaqla onu. Hiss et. Belə daha asan olacaq. :)
Gözəl mahnıdır. Playlistlər paylaş arada. Həyatı maraqlı etməyi bacaran insansan. Uğurlar sənə Kəndin Filosofu :)
ReplyDelete