Skip to main content

Salam, 22ci yaş.

Salam 22ci yaş ili. necəsən? 

21 bitdi. 22 gəldi. nə gətirdi nə apardı. durğun bir yaş oldu. Öyrətdiyi daha çox oldu. keçdim oturdum masanın arxasına. Gördüm ki, mən oturana qədər artıq dərs başlayıb, qaçırdığım, lövhəyə yazılıb, silinən bəzi bölümlər də olub. Bir daha yazılmasını istəyə - istəyə qalmışam, amma israrcıdı hocam. Deyilən söz yadigardır, deyir. bir daha da qayıtmır o mövzuya.

Salam 22ci yaş. Nələr gətirmisən? 
Daha bir il başladı həyatımda. 23ü qarşılamağa hazırlaşanda dəftərimdə hansı qeydləri aparacağımı bilmirəm. Ümid edirəm, daha praktik il olar. nəhayət öyrənməkdən, beynimə girməyən məlumatları əlimə xətkeşlə vurub öyrətməyə çalışan müəllimlər olmadan əylənərək keçirə bilərəm. Yeri gəlmişkən, xəstəyəm, 22ci yaş. Bunu da gətirdin mənə. Qulağımda heç kəsməyən bir küy var, mübarizə aparırıq. nəsə demək istəyir hava mənə. Hə? Nə? bir də, bir də. Yaxşı görək, sən Allah?!

Salam 22ci yaş. Nələr etməmi istərəm?
Anladım ki, yazarlığa böyük bir sevdam var, 22ci yaş. Bəlkə də peşəmdən daha çox. Yaxşı, söz verirəm ki, bu dəfə ötəri yanaşmayacam buna. tutduğumu sonuna qədər gedəcəm. Südünü içən balaca oğlan gələcəyi dəyişəcək, donuq xəstə dünyanı yönətəcək, hə, bəlkə bizim Elfdən də nəsə eşitdin, 22ci yaş. YAxşı, yaxşı çox həvəslənmə. Hər şey sırasıyla. Sus, artıq, hava! qulağımı batırırsan! 

Salam, 22ci yaş. Nə cəfəngiyyatdı bunlar?!
Üzrlü say, saata bax. Mən də kimləsə içimi bölüşməliyəm axı. Sənsən, növbəti bir il üçün həmdəmim. Yetərli vərəqin var? Hər nə qədər saralsa da, 21dən borc al, problem deyil. Orda yazılmayan çox vərəq qaldı, bəlkə ehtiyacın olar. İşdi də, amma yenə də çox həvəslənmə. Hələ məni yaxşı tanımırsan, özümü çox təkrarlayıram. Yazmaq xaric.

Salam, 22ci yaş. Bəlkə birini də?
Yox, yox mən içmirəm. Ayıq olmağa ehtiyacım var. Yazacaq çox şeyim var, 22. Yaşayacaq az şeyim. Bəlkə sənlə udduq bu yarışı, nə deyirsən? susma. Su daşa həmişə bir şeylər deyər. Daş cavab verməz. Daş olmusan mənimçün? Ay səni axmaq! daha 1 həftədi aramızdasan. Olmaz! Susma! Danış! Susmağına heç kimin ehtiyacı yoxdu. Gün bitir, 22ci yaş. Gün bitir. Ömür də bitir. Hər şey bitir. Qalan sadəcə zamandı. Hamımızı tükədir..

Sağ ol, 21ci yaş. Son sözün?
Yalan deməyəcəm, bir də görüşməyəcəyik. Səndən mənə tək qalan xatirələrdi ancaq. Narahat olma, xəyanətim təkcə 22 ilə olmayacaq. Yəqin ki 23 də olacaq. Bəlkə 24 də. Fərq etməz. Hərəniz bir iz qoydunuz. Amma qəbul et, masa arxasında çox oturtdun məni. Mən meydanların adamıyam, masaların yox. öyrənməkdən bezdim, 21. yaşamaq vaxtıdı. Yaratmaq ! 

Daha sağlam günlər şərəfinə ! 

Sən də, hava, kəs səsini. yatmaq vaxtıdı...

Comments

Popular posts from this blog

Təşəkkür edirəm..

.. Hər birimizin daxilində özümüzün belə kəşf etmədiyimiz, ya da "xəbərsiz" olduğumuz eqoist başlanğıc var. indicə ağlınızdan " yox, mən eqoist deyiləm" fikri keçdisə, bəli, eqoistsiz. biruzə verdiniz. Məqsədim oxuyanlara eqoizm, narsiszm kimi anlayışıları xırdalamaq deyil. Məqsədim.. Mən öz səhvlərimi daim düzəltməyə çalışan və səhvlərdən nəticə çıxarmağa çalışan biriyəm. İndivid olaraq bir başa özümü ifadə etməmişəm heç vaxt yazılarımda. Amma vaxt gələri nəfəsiniz tıxanar, Günəş solğunlaşar, ya da hədsiz parlayar, işıq sönər və qaranlıqda tək işıq var olar. Həmin işığa gedən yol bu dünyayla vida gününüzü ifadə edər. Və mən vida günümə sayılı günlər qalacağını əminliklə bilmək ağırlığını yaşamaq istəmirəm. Sabah həyatımızda nə olacağı məlum deyil. Eqoist və qürurdan bəzən deməli olduğumuzu və ya Roulinqin dediyi kimi "Erised güzgü"sündə görünən qəlbimizin ən dərin istəklərini ifadə edən sözləri demirik. Amma həyat elə bir Peşmanlıq gətirə bilər ki, ö...

Erix Maria Remark - Üç Yoldaş (E.M.Remarque Drei Kameraden)

Əslində bu blogu ilk dəfə yaradanda düşünmüşdüm ki, burda yalnızca kitablar haqqında fikirlərimi paylaşaram. Amma getdikcə bu ikinci plan oldu. Yalnız hekayələrim, fikirlərimin ən yaxın dostu oldu bura. Amma bu kitab haqqında danışmasam, narahat qalacam. Hər əsl kitab sevən insanın bir tutqulu sevgili yazarı olur. Kitab sevmək hər kitabı oxuya bilmək deməkdi amma biri Sizin dəy işilməz sevdanız olur. Bax mənim həmin sevdam Erix Mariya Remarkdır. Bu gün uzun müddə rəfimdə olsa da oxumadığım bir kitabını bitirdim. Üç Yoldaş. yenə müharibə və ondan geriyə qalan məhv olmuş gənclik. Sizə kitabı danışmaqla biirə bilməyəcəm çünki Remarkı danışmaq yox, oxumaq və yaşamaq lazımdır. Əslində çox pis bir xasiyyətim var. Hər bitirdiyim kitabın son səhifəsini açandan sonra geriyə çəkə bilmədiyim bir duyğu burulğanına düşürəm. Hər kitab məni bir yaş daha qocaldır. Bəlkə də artıq oxumamalıyam. Amma bundan qopa bilmirəm.  Remark yenə özü idi. Bu yazarın çox sevdiyim bir yönü var. Yazılarınd...

Zaur Pənahov - Qaranlıq Günəş. Həyat Sandığı

Öncəliklə Onu deyim ki Fantastik Qurğu üslubunun Azərbaycan Ədəbiyyyatında olması hədsiz gözəldi. Çünki Bizim Ədəbiyyatın, yəni müasir dövrün dedektiv janrdakı uğurlardan daha irəli getməyinə ehtiyac var. Zaur və Fərid Hüseynlinin "Zamanın Göz Yaşları" bu yolda  ilkdi. Zaurun İlk Romanı "Qaranlıq Günəş - Xeyrin Çöküşü" Haqqında yazmışdım. Dünən Kitabın davamı olan ikinci Hissənin Təqdimatında oldum və marağıma güc gələ bilmədim. İkinci hissəni başladım və Artıq bitdi. "Həyat Sandığı" Birinci hissədən çox daha artığı ilə fərqlənir. İlk hissə bir növ sanki nağıl və sadə anlatım şəkli vardı. Amma hər fəslində on səhifəsinə kimi qoruduğu hədsiz gözəl bir Gizəm dumanına malik idi. əsas ideyaya baxq korrektə səhvlərini kənara qoyuram hələ ki.  İlk Hissədə personajlar o qədər də çox deeyildi və Hadisələr çox genişləmirdi Sanki əsas hadisələrin başlanğıcı üçün anlatım Şəkli idi. İkinci Hissə hər mansı ilə fərqli və rəng li alınıb. Personaj sıxlığı, əl...