İstirahət səfəri öncəsi evdəki hamının "Həmid, dur, dur ,dur" deməsinə baxmayaraq, bu kitabı bitirmədən yola çıxmadım. Çünki yolun öz kitabı var. Malı Mala qatmazlar.
Jeff Abbott - Trust Me( Güven Bana )
24 yaşında Luke Dantry gənclik illərini daha uşaqkən yaşadığı şokun təsirləri, kabusları ilə keçirir. Atasını terror nəticəsində partlayan təyyarədə itirən Luke atasının dostu və ögey atası Henry üçün sosial şəbəkələrdə terrora meylli adamların düşüncələri və niyə belə davrandıqları haqqında araşdırma aparır. müxtəlif saxta accountlar yaradır, radikallarla radikal və tolerant insan kimi danışıb verdikləri reaksiyaları qeyd edir. Qısacası potensial terroristləri üzə çıxarır. Amma Henry'nin bu insanlar barədə başqa planı var..
Kitab terrorizmlə dünyanı dəyişəcəyinə inanan "Gecə Yolu" adlı təşkilatın dünyanı dəyişmək adına planladığı "Cəhənnəm Atəşi" adlı müthiş terror planı üçün ərəb şeyxinin təmin etdiyi 50 millyon dollar uğrunda mübarizə aparan hər daşın altından çıxan Jane adlı sirli qadın, Quicksilver adlı dövlətə bağlı olmayan sirli bir təşkilat və heçnədən xəbəri olmayan Luke.
Jeff Abbot onsuz da Panic( haqqında burada) romanıyla güclü zəkasıyla məni məst etmişdi. John Grishamdan sonra halaldı zəkana dediyim yazarın bu kitabı isə başlı başına sosial psixoloji araşdırmanın necə mükəmməl aparıldığını göstərir. Bəzi kitablar var ki, onlar sadəcə olaraq kitabdır. Yazarın öz xəyal dünyasında yaratdıqlarına əlavə etdiyi cümlələrdən ibarət şirin bir kitab. Amma bəziləri çox dərin araşdırmanın nəticəsi olduğunu hər səhifəsində biruzə verir. Bax bu kitab ikincilərdən idi.
Bir insan niyə çarəni radikallıqda tapar? Necə olur ki, insanın ruhu içindəki mərhəmət duyğusundan kasadlaşıb terror kimi bir yola baş vurar? Böyük pislikləri planlayan bir liderin məntiqdən arınmış bir nifrətlə, qürurla, eqoizmlə dolu düşüncələrinin mənbəyi nədir? Bir kamikadze özünü öldürməmişdən öncə hansı yalanlarla etdiyinin məntiqiliyinə inanar? Bütün bu terror küləyinin səbəbi nədəndir?
Abbottun verdiyi cavablarsa inanılmaz dərəcədə xırdalıqlarda yatır.
Bu kitab mənim insanlığa dair fikirlərimin təsdiq tapmış halı oldu. İnsan uzun müddətli bir yatırımdı. İnsan formalaşanda ona çəkilən əziyyətlər çox gec öz nəticəsini göstərir. və Ən qəribəsi insanın xarakterini formalaşdıran bütün ömrü boyu ona öyrədilənlər yox, öyrədilənlər arasında aldığı travmalardı. Ona görə vaxt varkən uşaqlara necə yemək yeməli olduğu qaydasına çox da önəm vermədən bir travma ilə qarşılaşanda necə reaksiya verməli olduğunu öyrətməliyik. Ərdəm bunda yatır.
Jeff Abbott yenə üstün zəlkası ilə son səhifəsinə kimi sonu necə biəcəyi bəlli olmayan bir roman yaradıb. Janrının bacarıqlısı olan bu yazara ayaq üstə alqış səsləndirirəm.
Beləcə sözü uzatmadan, Hər birinizə xoş qiraətlər diləyirəm. Kitabsız həyat həyat deyil. Vaxt varkən oxuyun. Oxuyun ki, ulduzları içmənin dadını biləsiniz.
"Gəlin, Gəlin! Ulduzları içirəm..!" Dom Pierre Perignon (Şampanın mucidi)
Yazarın digər kitabı haqqında yazım - burada.

Comments
Post a Comment